Son Güncelleme: Cumartesi, 03 Eylül 2011 15:16
 |
|
Kesin tarihi bilinmemekle birlikte, Orta Asya’ dan Anadolu’ ya gelen, Büyük Türk Milletinin Türkmen boylarından olan Atalarımız; Güngören (Göske) köyüne yerleşmişlerdir. Zamanında Göske köyünün bağları olan iki dağın arasında kalan Dardere, sonrasında Tardere olan köyümüzün doğusunda Çörekli (Pamusor), batısında Yalıngöze (Kinana), güneyinde Güngören (Göske), kuzeyinde Kuruçay (Han) yerleşim birimleri bulunmaktadır. Büyüklerimizin ifadelerine göre Göske köyünden Tatılar kabilesinden Ülfet mağaranın dereye gelir. Topal Şaban Gülmece, Bicolardan Habib Onbaşı Dedem Taşına, İhsan ve Yusuf Cengiz ise, bağ (Kesek) mevkisine gelirler. Daha sonra Topallar, Çomolar, Kesmenler, Kel Salihler sülaleleri gelmiştir. Zamanla sayıları artmış, ektikleri arpa tarlalarını ev yapmışlardır. Eski adı Han yeni adı Kuruçay nahiyesine mahalle olarak bağlanmıştır.
Köyümüzün Nüfusu;
Mahalle olduğu dönemde toplam 30 hane iken 1980 sonrası göç başlamış ve çoğunluğu İstanbul’a gelmiştir. Ümraniye, Kağıthane, Şişli, Bakırköy, Taksim civarında bugünkü hane sayımız 260’a ulaşmıştır.
Eğitim Durumu;
1920 sonrası erkeklerin %90 ‘nı kadınların ise %75’i okuryazardır. Köyümüzde okul yokken erkekler Kuruçay’ da, ilkokula giderek okur yazarlık öğrenmişlerdir. Anne ve ninelerimiz okutulmamıştır.
1957 doğumlular sonrası en azı orta okulu bitirmiştir.Köyümüzde ilk üniversite mezunu HAKAN' lardan bankacı (Muhasebe bölümü) çıkmıştır. Ancak kısa süre sonra aramızdan ayrılmıştır. Sonrasında Nizamettin BARAN ile Hıfzı ŞAHBAZ öğretmen olmuşlarır. Şimdi ise bankacı, eczacı, polis, mühendis, teknisyen gibi meslek dallarında çalışan birçok köylümüz vardır. Köyümüzde okuma yazma oranı oldukça sevindirici noktadadır.
Geçim Kaynağı;
Geçim kaynağımız genellikle tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Rivayetlere göre Tatıların Nuri ve Como 'lardan Abdullah' ın 400 - 500 civarında büyükbaş hayvanı olduğu söylenir ve sürüleri içinde başka köylerden ırgat tutarlarmış. Habib Onbaşı İliç,Giresun, Sivas hattında katırcılık yaparmış. Topallar kabilesinin değirmencilik, demircilik, taş ustalığı ve hızarcılık mesleklerini yapmışlardır. 1970’li yıllarda köyümüze ilk elektriği, sinemayı, keresteciliği, ve daha birçok yeniliği Topallar kabilesinden, "Dello" lakabıyla bilinen ve köyün ileri gelen, söz sahibi kişilerinden biri olan Mehmet KAÇMAZ getirmiştir.
Kuruçay’ da Salı günleri kurulan halk pazarı 1990 ‘lara kadar devam etmiş 24 pare köy alışverişlerini bizden yapmışlardır. Döneminde Yusuf Cengiz’in bakkalı, Mustafa Kesmen, Ebubekir, Kadir Şahbazların bakkalı, Kaçmazların kahvesi, değirmen, demirci, Kebençlerin kalaycılık ve dokumacılık, marangozluk, nalbantlık mesleklerini yapmışlardır. Ayrıca sebze ve meyve pazarı bahçelerimizden temin edilirdi.
Kültür;
Yaşam tarzımız ataerkil bir yapıdadır. Evde en yaşlı erkek kişinin sözü geçer ve her zaman yaşlılarımıza hürmet gösterilir. Aile büyüklerine ve köyde yaşca büyük olan herkese hürmette kusur edilmez. Gelinler büyüklerinin yanında konuşmaz aile içinde çocuğuna bakamaz ve sevemezdi. Namus kavramı tüm aileler için çok önemli konu olmuştur. Köyün genç erkekleri komşusunun kızına yan gözle bakmaz sevdalık duyarsa ailesi tarafından kızı istetir ve evlenirlerdi. Ama genelde evlilikler görücü usulüne öre yapılırdı. Kızlar evlendirilirken genellikle fikirleri alınmaz aile büyüklerinin münasip gördüğü kişi ile evlendirilirdi. Düğünlerimiz davul zurna eşliğinde evler gezilerek köy halkı düğüne davet edilir ve en az 10 köyün katılımıyla 3 gün 3 gece boyunca coşkulu bir şekilde kutlanırdı. Yaş guruplarına göre arkadaşlık, eğlence yeri, ayrı odalarda yaşanırdı. Aynı kapdan yemek yenir, erkelerin sofrası ile kadın ve çocukların sofrası ayrı hazırlanırdı. Bütün aileler kendi ürettikleri mahsullerini tüketirdi.
Giyim;
Bayanlar fistan (Uzun elbise), uzun don, erkeler şapka ,yelek, İspanyol paça pantolon, soğuk kuyu lastik, daha sonra modern çizlavit, Eğin kundurası, renkli laylon ayakkabı, kadınlar ev dışında ağ (Uzun başörtü) örterek ağızlarını kapatırlardı. Erkekler ise uzun yün çorap ve patik kullanılırdı.
Eğlence;
Köyümüz erkekleri kışın keklik, tavşan, domuz, kurt, tilki ve ayı avı yaparlardı. Avcılıkta kullanılan silahlar; dolma tüfek, yan çifte, süperpoze, tuzak ve tazı ile yapılırdı. Düğünlerde dut ağacı, liliyar, delilo, tamzara, sol ayak, hoş bilezik, çiftetelli halayları çekilir. Rahmetli Niyazi ZENGİN’ in gelin havası anneleri ağlatırdı.
Yine kış aylarında pıllik, çetik, hot, çelik-çomak, saklambaç, hala dız dız, uzun eşek, körebe, birdirbir, ceviz, misket, yöresel gençlik oyunlarımızdı. Akşamları ocak başında hıbilik, cellet, cin, peri masalları meşhurdu.
Soy Kütüğü;
Habip Onbaşı; Eyüp, Yusuf, Hacı KAÇMAZ.
Recep KAÇMAZ; Mehmet, Tahir KAÇMAZ.
Ahmet BABAYAVRUSU; Rafet, Dursun BABAYAVRUSU.
Abdullah HAKAN; Halim, Recep, Aziz HAKAN.
Hüseyin HAKAN; -
Sefer HAKAN; Bekir HAKAN.
Şaban BARAN; Hasan, Abdurrahman, Ömer BARAN.
Ahmet KESMEN; Sait Mehmet, Necati KESMEN.
İhsan CENGİZ; Abdurrahman, Kadir CENGİZ.
Yusuf CENGİZ; Ali CENGİZ.
Mustafa KESMEN; Hüsnü, Adil, Mahmut KESMEN.
Nuri ŞAHBAZ; Ebubekir, Kadir, Nazim, Celal ŞAHBAZ.
İsa ŞAHBAZ; Yaşar, Harun, Enver ŞAHBAZ.
Ürfet ŞAHBAZ; Halil, Mehmet ŞAHBAZ.
Murat ŞAHBAZ; Hüsnü, Hamdi, Mehmet ŞAHBAZ.
Derleyen;Nizamettin BARAN
Kaynak;Şeref BARAN
Yorumlar
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için